تویوتا راش، در واقع محصولی از شرکت دایهاتسو است که خارج از ژاپن مونتاژ می‌شود. نام اصلی این خودرو، تریوس (Terios) است و فقط در مالزی و اندونزی خط مونتاژ دارد. نسل اول تریوس که سال ۱۹۹۷ معرفی شد، شاسی‌بلند با ابعاد کوچک مشابه سوزوکی جیمنی بود اما از نسل سوم که سال ۲۰۱۷ تا امروز روی خط تولید باقی مانده است، تغییرات بنیادین را تجربه کرد.

دایهاتسو یک گروه خودروساز ژاپنی است که اتفاقا برای غالب مردم ایران و بسیاری دیگر کشورهای دنیا، شهرت چندانی ندارد. این مجموعه از سال ۱۹۰۷ فعالیت خود را آغاز کرد؛ اما سال ۱۹۵۱ به شکل برند مستقل درآمد و امروزه بیش از ۱/۵ میلیون دستگاه تولید سالانه دارد.  دایهاتسو طی ۷ دهه فعالیت تجاری، تمرکز ویژه بر خودروهای اقتصادی و کم‌مصرف را حفظ کرد تاجایی که سال ۲۰۱۶ تماما به مالکیت تویوتا درآمد و متحول شد. احتمالا دلیل بهبود ظاهری و فنی خودروهای دایهاتسو طی سال‌های اخیر نیز، سرمایه‌گذاری تویوتا است.

استفاده از برندهای متنوع برای کشورهای مختلف، چندان عجیب نیست. مثلا خودروهای دایهاتسو در مالزی به نام پردوئا (Perodua) فروخته می‌شوند و در بسیاری دیگر مناطق دنیا، برند تویوتا دارند. از سویی دیگر می‌توان اطمینان داشت، مدل‌های ساخت کارخانه‌های دایهاتسو مثل تریوس (تویوتا راش)، کیفیت ساخت و توانایی فنی مشابه راو۴ یا هایلندر نداشته باشند.

تویوتا راش هم‌اکنون خودرویی شناخته شده در امریکای لاتین، افریقای جنوبی و جنوب شرق آسیا است. این محصول از تست‌های تصادف منطقه‌ی آسه‌آن (َASEAN NCAP) که مخصوص مالزی، ویتنام، فیلیپین، سنگاپور و تایلند و اندونزی محسوب می‌شود، ۵ ستاره ایمنی دارد. بیشترین فروش تویوتا راش (دایهاتسو تریوس) سال ۲۰۲۲ در کشور اندونزی گزارش شده و حدود ۷۰ هزار دستگاه بوده است.

طراحی ظاهری و نمای بیرونی تویوتا راش
فرم کشیده و اسپرت چراغ‌ها برای تویوتا راش، حالت خاص در هایلندر و کرولا کراس جدید را تداعی می‌کند؛ هرچند که پیش از سال ۲۰۱۷ طراحی شده است. ظاهرا، تویوتا راش تحت تاثیر فورچونر نسل دوم محسوب می‌شود که سال ۲۰۱۵ رونمایی شد.

هماهنگی چراغ‌های اصلی با ابعاد جلوپنجره، چشم‌نواز و جذاب به نظر می‌رسد. مدل‌های لوکس (آپشنال با تجهیزات سفارشی)، دارای ادوات فلزی برای سپر هستند و کروم براق داخل جلوپنجره دارند. این موارد، هرماه شیب کاپوت جلو و حجم‌دهی بدنه، حس اسپرت تویوتا راش را تقویت می‌کنند.  مدل‌های پایه، دارای جلوپنجره‌ی سیاه پلاستیکی هستند.

در نمای جانبی، حجم‌دهی ساده و متناسب با دیگر اجزا دیده می‌شود. رکاب‌ و فریم پیرامون چرخ، مواد پلاستیکی سیاه‌رنگ دارد که البته برای کراس‌اورهای اقتصادی ساخت آسیا، عجیب نیست. تویوتا راش، ارتفاع سقف ۱/۷ متر و طول بدنه‌ی ۴/۵ متر دارد اما در کمال تعجب برای مدل استاندارد، همراه رینگ ۱۶ و ۱۷ اینچ فروخته می‌شود. مجموع این تجهیزات، کمی ناهماهنگ و ارزان‌قیمت محسوب می‌شوند.

برای پشت خودرو، چراغ‌های بزرگ و سپر پلاستیکی، جذابیت خودرو برای بیننده را کاهش می‌دهند. حالت ۶ ضلعی برای جایگاه پلاک هم، عجیب به نظر می‌رسد. نصب آنتن کوسه‌ای و بال عقب، نکات مثبت در طراحی تویوتا راش هستند و حجم‌دهی درپوش صندوق نیز، قابل قبول است.

طول ۴,۴۳۵ میلی‌متر، عرض ۱,۶۹۵  میلی‌متر و ارتفاع سقف ۱,۷۰۵  میلی‌متر با فاصله محوری ۲,۶۸۵  میلی‌متر برای تویوتا راش وجود دارد. این خودرو، ارتفاع و فاصله محوری مشابه هیوندای سانتافه موجود در ایران فراهم می‌کند اما از نظر طول و عرض، کوچک‌تر است.

طراحی داخلی و نمای کابین تویوتا راش
نمی‌توان از یک کراس‌اور اقتصادی مخصوص بازار اندونزی و مالزی، انتظار فضای لوکس داشت اما ترکیب اجزا برای داشبورد تویوتا راش، عامه‌پسند و دارای حداقل استانداردهای لازم است. کابین و ادوات داخل اتاق، دارای برتری واضح نسبت به کراس‌اورهای چینی مثل جک S۵ یا هایما ۷S هستند اما در مقایسه با مدل‌های جدیدتر، شامل لاماری ایما و تیگو ۸ پرو،  قدیمی به نظر می‌رسند.

نمایشگر لمسی ۷ اینچ با پنل پشت فرمان عقربه‌ای، آپشن ثابت تویوتا راش ۲۰۲۳ هستند اما این خودرو در بعضی کشورها، فاقد مانیتور عرضه می‌شود. ماد‌ه‌ی اصلی تشکیل‌دهنده برای سطح داشبورد و تودری‌ها، پلاستیک سخت است اما بخش‌هایی از کابین دارای تزئینات چشم‌نواز با چرم رنگ روشن نیز دیده می‌شوند. کلیدهای گردان و دکمه‌های روی فرمان، مشابه خودروهای قدیمی هستند. برای صندلی‌ غالب مدل‌های تولید شده در بازار شرق آسیا، پارچه‌ی ساده با کمترین استفاده از چرم دیده می‌شود.

چهار سرنشین بلندقد در تویوتا راش، فضای مناسب برای سفرهای طولانی مدت‌ دارند. صندوق بار نیز، حدود ۵۵۰ لیتر برای حمل بار فراهم می‌کند. ظاهرا نسخه‌ی سه ردیف صندلی هم برای تویوتا راش ساخته شده است که طبیعتا، صندوق عقب را بسیار کوچک می‌کند.

پیشرانه و تجهیزات فنی تویوتا راش
مهم‌ترین نقطه ضعف تویوتا راش، عرضه با پیشرانه‌ی ۱/۵ لیتر تنفس طبیعی است. این خودروی ۱۲۵۰ کیلوگرمی، ۱۰۷ اسب بخار قدرت و ۱۳۶ نیوتن‌متر گشتاور دارد. سرعت‌گیری صفر تا صد کیلومتر برساعت برای تویوتا راش، ۱۳ تا ۱۴ ثانیه اعلام شده است. براساس اطلاعات موجود، این خودرو حدود ۹ لیتر در صد کیلومتر، میانگین مصرف بنزین دارد.

نسل‌های قبلی تویوتا راش با سیستم دو دیفرانسیل به عنوان آپشن سفارشی تولید شدند اما مدل جدید، صرفا محرک عقب است. گیربکس دستی ۵ سرعته یا اتوماتیک ۴ سرعته در فهرست امکانات این خودرو دیده می‌شود.

تجهیزات رفاهی و امکانات ایمنی تویوتا راش
ترمز خودکار و هشدار برخورد از جلو، مهم‌ترین فناوری‌های ایمنی برای تویوتا راش هستند که البته در نسخه‌های آپشنال قابل استفاده خواهند بود. مدل پایه، دو کیسه هوا برای سرنشینان ردیف اول دارد و مجموعا ۶ کیسه هوا به خریداران نمونه‌های سفارشی ارائه می‌کند. ترمز ضد قفل ABS با توزیع الکترونیک EBD و فناوری حفظ تعادل VSC نیز در تمام مدل‌ها وجود دارد.

کروز کنترل، سیستم حفظ خودرو در شیب، نمایشگر لمسی ۷ اینچ، دوربین پارک، حسگر برخورد جلو و عقب، ناوبری ماهواره‌ای، سیستم صوتی با ۶ یا ۸ بندگو، صندلی‌های غیر برقی فاقد گرم‌کن و سردکن، امکانات داخلی تویوتا راش هستند. صندلی و فرمان چرم، فقط برای مدل‌های آپشنال وجود دارد. همچنین در تصاویر منتشر شده از این خودرو در کشورهای مختلف، سانروف دیده نمی‌شود.

قیمت تویوتا راش در بازار جهانی و هزینه خرید بازار ایران
قیمت مدل دنده اتوماتیک تویوتا راش با تجهیزات استاندارد، حدود ۲۰ تا ۲۲ هزار دلار است. با این شرایط، اگر تعرفه واردات خودرو مشابه انتظار باشد؛ هزینه خرید تویوتا راش برای مصرف‌کننده ایرانی بازار آزاد، تقریبا ۲ میلیارد تومان خواهد بود.

پس از کاهش قیمت خودروهای چینی نسبت به اواخر سال ۱۴۰۱، کراس‌اورهای متنوع مثل لاماری ایما، فیدلیتی و دیگنیتی و تیگو ۷ پرو، قیمت زیر ۲ میلیارد دارند. این شرایط، موقعیت مناسب برای تویوتا راش ایجاد می‌کند تا از خوش‌نامی برند سازنده استفاده کند. هرچند که رقبای چینی، قدرت و گشتاور بیشتری دارند اما یک کراس‌اور که با نام تویوتا روی بدنه عرضه شود، عامه‌ی مردم ایران را جذب خواهد کرد.