اولین دلیل درست همان چیزی است که کولین چاپمن (Colin Chapman) از شرکت لوتوس بریتانیا گفته بود؛ یعنی سبک بودن خودرو برای اینکه یک خودروی اسپرت با پرفورمانس و عملکرد بهتری داشته باشیم. دیگر دلیل نیز به خاطر کاهش مصرف سوخت بوده که قلب تپنده خودرو برای تاختن در جاده، بهینه‌تر خواهد بود.

در طول سال‌های گذشته، تولید خودروهای جاده‌ای بسیار سبک‌وزن، به خاطر مسائل مربوط به تصادفات جاده‌ای و همچنین قوانین سخت‌گیرانه کشورهای جهان برای ایمنی خودرو، به یک امر بسیار سخت، تبدیل‌شده است. البته بعضی از این خودروهای تولیدی، به‌اندازه‌ای سبک‌وزن هستند که شاید هیچ‌کس دوست نداشته باشد، طعم تلخ یک تصادف با چنین وسیله سبکی را تجربه کند.

در حال حاضر، شرکت مک لارن (McLaren) ادعا کرده است که در حال ساخت سبک‌ترین خودروی خود تاکنون است؛ اما این شرکت بریتانیایی، هنوز وزن این خودرو را اعلام نکرده است. البته هر عاشق خودرویی از شنیدن این خبر، هیجان‌زده خواهد شد؛ زیرا در عصر مدرن خودروها، بدون شک هر خودرویی می‌تواند جذاب‌ترین داستان‌ها را برایمان بازگو کند.

سیتروئن AX-محصول ۱۹۹۸-۱۹۸۶
وزن:۶۴۰ کیلوگرم

خودروی کوچک سیتروئن AX با این هدف طراحی‌شده بود که مصرف بسیار بهینه‌ای داشته باش. در طراحی این هاچبک ۳ درب سبک‌وزن، از ورقه‌های پلاستیکی استفاده‌شده بود. البته سیتروئن فرانسه، برای بالا بردن مقاومت خودرو، از پنل های فولادی نیز تا حد ممکن در بدنه آن استفاده کرده بود و وزن نهایی آن را به عدد خیره‌کننده ۶۴۰ کیلوگرم رساند. این خودرو در زمان خود، ازنظر آئرودینامیک نیز با ضریب ۰.۳۱ همراه بود که عدد عالی محسوب می‌شد. سیتروئن همچنین موتورهای ۱ یا ۱.۱ یا ۱.۴ لیتری را برای مشتریان خود در نظر گرفته بود. موتوری که باوجود حجم کم، می‌توانست ۱۰۱ اسب بخار قدرت به زیر پای راننده خودرو، منتقل کند.

کلن کروسادر-محصول ۱۹۷۳-۱۹۷۱
وزن:۶۱۵ کیلوگرم

خودروی کلن کروسادر (Clan Crusader)، اگرچه یک مدل ناشناخته است اما جالب است بدانید که توسط یک گروه از مهندسان سابق شرکت لوتوس، طراحی و تولید شد. استخوان‌بندی کروسادر، یک شاسی مستحکم ساخته‌شده از فیبر کربن است و قدرت ۵۱ اسب بخار خود را نیز از روی قلب تپنده خودروی بریتانیایی هیلمن ایمپ (Hilman Imp) می‌گرفت. موتور این خودرو در قسمت عقب قرارگرفته و قدرت تولیدی نیز به چرخ‌های عقب (RWD)، منتقل می‌شد. طراحی این خودرو به‌اندازه‌ای هوشمندانه بود که وزن نهایی آن، تنها ۶۱۵ کیلوگرم باشد.

لوتوس ایلان (Lotus Elan)-محصول ۱۹۶۲
وزن:۵۸۴ کیلوگرم

فلسفه ذهنی کولین چاپمن برای خودروهای پرفورمانس شرکت لوتوس، از این قاعده الهام می‌گرفت که باید در کنار کاهش یافتن وزن خودرو، راحتی و امنیت نیز به خودروهای جاده‌ای این شرکت، اضافه می‌شدند. لوتوس ایلان توانست به خاطر همین ویژگی‌های ذاتی خود، تبدیل به یک مدل با عملکرد بالا شده و پس از خود نیز در روح مزدا MX-۵، به زندگی خود ادامه دهد. این خودروی کوچک و سبک‌وزن، اولین محصول در این صنعت بود که از شاسی فایبرگلاس و بدنه کلی فولادی، بهره می‌برد.

مینی ۸۵۰-محصول ۱۹۵۹
وزن:۵۸۰ کیلوگرم

این خودروی مینی که به‌احتمال‌زیاد، با دیدن آن به یاد سری فیلم‌های طنز مستربین می‌افتید، یک خودروی کوچک، جذاب و با مصرف سوخت بهینه بود که البته فضای نسبتاً خوبی را نیز در داخل کابین، برای سرنشینان با توجه به‌اندازه خود، فراهم می‌کرد. خودرویی که تنها ۵۸۰ کیلوگرم وزن داشته و از یک موتور کم‌حجم ۸۵۰ سی‌سی، در زیر کاپوت خود، بهره می‌برد. جالب است بدانید که تا سال ۱۹۶۵، تعداد ۱,۰۰۰,۰۰۰ دستگاه از مینی به فروش رفت و تا سال ۲۰۰۰ که این خودرو با همه‌ی ارتقاهایش از خط تولید این شرکت بریتانیایی خارج شد، در تعداد بسیار بالای ۵,۳۸۷,۸۶۲ دستگاه به فروش رفت.

مورگان ۳ چرخ-محصول ۲۰۲۰
وزن:۵۲۴ کیلوگرم

براساس گفته‌های شرکت کوچک و البته جاه‌طلب بریتانیایی، خودروی تازه‌وارد مورگان ۳ Wheeler، یک نمونه از همان چیزی است که قرار است در مقابل صنعت مدرن خودرو و ویژگی‌های سنتی آن، قد علم کند. هر یک از این خودروها، دارای بدنه آلومینیومی دست‌ساز بوده که بر روی شاسی فولادی لوله‌ای شکل و چوبی، سوار شده است. همراه بودن بدنه با آلومینیوم و چوب، در کنار حذف چرخ چهارم و نداشتن صندلی‌های اضافی، باعث شده‌اند که وزن نهایی خودرو تا این حد کم باشد.

کاترهام سون (Caterham Seven)-محصول ۲۰۲۰
وزن:۵۰۰ کیلوگرم

خودروهای شرکت کاترهام، ازآنجایی‌که بر پایه خودروی لوتوس ۷ تولید می‌شوند، هیچ‌گاه سنگین‌تر از آن حدی نیستند که نیاز باشد. نکته جالب این است که هیچ‌یک از خودروهای تولیدی این شرکت، وزن بالاتر از ۵۰۰ کیلوگرم نداشته و گفته می‌شود که خودروی فوق سبک‌وزن موسوم به R۴۰۰ این شرکت محصول سال ۲۰۱۶، سبک‌ترین محصول آن بوده است.

فیات ۵۰۰-محصول ۱۹۷۵-۱۹۵۷
وزن:۵۰۰ کیلوگرم

پیش از آن‌که شرکت مینی بتواند درزمینهٔ سبک‌وزنی خودروها، در صدر اخبار قرار بگیرد و به چنین فروش‌های بالایی دست پیدا کند، پرفروش‌ترین خودروی شهری کوچکی که یک نفر می‌توانست برای خود داشته باشد، همین خودروی ایتالیایی با موتور ۵۰۰ سی‌سی و وزن ۵۰۰ کیلوگرم و بانام فیات ۵۰۰، بوده است. مینی اگرچه قدرت بیشتری نسبت به فیات تولید می‌کرد اما مهندسان ایتالیایی، با کم کردن دو سیلندر از قلب تپنده خودرو، به کاهش دادن وزن آن کمک کردند. خودرویی که حدود ۲۰ اسب بخار قدرت داشت و باید با همین میزان قدرت،۴ سرنشین خود را جابجا کند. تا سال ۱۹۷۶ و تولید آخرین‌مدل از فیات ۵۰۰، خودروساز ایتالیایی، توانست تقریباً ۳.۵ میلیون دستگاه از آن را به فروش برساند.

رنو توییزی (Twizy)-محصول ۲۰۲۰-۲۰۱۲
وزن:۴۵۰ کیلوگرم

شاید تنها به سلیقه افراد بستگی داشته باشد که خودروی برقی رنو توییزی را به‌قدری زشت تلقی کنند که نخواهند اسم آن را بیاورند و یا به‌قدری از ظاهر و طراحی آن خوششان بیاید که عاشق آن شوند؛ اما چیزی که نمی‌توان در مورد آن بحث‌وجدلی داشت، همین وزن بسیار پایین و طی مسافت حدود ۷۲ کیلومتری با یک شارژ کامل باشد. این خودرو با طول ۲.۳ متر و عرض ۱.۴ متر، تنها خانه طبیعی و ذاتی خود را جاده‌های درون‌شهری می‌بیند. قیمت رنو توییزی در اروپا، تنها ۸,۵۰۰ دلار بوده و به این دلیل تا این حد ارزان است که درب‌های آن به‌صورت آپشن، به فروش می‌روند.

ال سی‌سی راکت-محصول ۱۹۹۸-۱۹۹۱
وزن:۳۸۶ کیلوگرم

آخرین مورد این فهرست و درعین‌حال، سبک‌وزن‌ترین خودروی جهان، محصول شرکت LCC(مخفف شرکت خودرویی سبک‌وزن) است. خودروی راکت، تنها محصولی بود که توسط گوردون موری (Gordon Murray) و راننده مسابقه سابق، کریس کرافت (Chris Croft) تولید شد. آن‌ها هر ترفند و مهارتی را که بلد بودند به کار بستند تا یک خودرو با مواد سبک‌وزن، دوسرنشینه و جاده‌ای را طراحی کرده و درنهایت نیز به همین وزن خارق‌العاده ۳۸۶ کیلوگرم دست پیدا کردند. این خودرو همچنین ازنظر سرعت نیز کند نبوده و با موتور ۱۰۰۰ سی‌سی شرکت یاماها ژاپن، توانایی تلید ۱۴۳ یا ۱۶۵ اسب بخار قدرت، بسته به نوع مشخصات، تولید می‌کرد.