برندهایی مانند جگوار، لندروور، استون مارتین، مک لارن و رولز-رویس اگرچه در این سالیان، تحت مالکیت شرکت‌های مادر متفاوتی بوده‌اند، اما وجه مشترک تمامی آن‌ها بریتانیایی بودن و داشتن جذابیت و اصالت در آن‌هاست. بریتانیا همچنین دارای برندهای ساخت خودروهای مسابقه‌ای زیاد و بزرگی نیز هست که در این مطلب، تنها می‌خواهیم به خودروهای جاده‌ای آن بپردازیم.

بی ام سی مینی

شاید بتوان به‌سادگی به این نکته رسید که مینی اصلی، یکی از تأثیرگذارترین خودروهایی باشد که تاکنون ساخته‌شده است. خودروی کوچکی که در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۲۰۰۰ به تولید رسید و تبدیل به نمادی برای طراحی خودروهای بریتانیایی شد. اگرچه شاید، مردم اروپا، فولکس‌واگن بیتل را به‌عنوان خودروی مردمی بشناسند اما به‌جرئت می‌توان گفت که مینی نیز یک خودروی خوش‌چهره، ارزان و کاربردی بوده که حتی جان کوپر، پتانسیل یک خودروی مسابقه‌ای را نیز درون آن کشف کرد. پتانسیلی که منجر به تولد خودروی جدید مینی کوپر شد.

جگوار نوع E

در طول مدت پادشاهی مینی، به‌عنوان خودروی نمادین برای هر مرد و زن در بریتانیا، جگوار نیز خودروی جذاب و خوش‌ساخت خود را در سال ۱۹۶۱ و در موتورشو ژنو به نمایش گذاشت. خودرویی موسوم به نوع E که حتی انزو فراری، بعدها آن را زیباترین خودروی جهان معرفی کرد. خودرویی که نه‌تنها زیبایی و جذابیت داشت بلکه از یک خودروی مسابقه‌ای نوع D جگوار در مسابقات لمانس الهام گرفته‌شده بود که از موتور ۳.۸ لیتری خود، قدرت فوق‌العاده عالی ۲۶۵ اسب بخار را به راننده خود هدیه می‌داد.

همچنین درزمانی که میانگین سرعت خودروها در جهان، چیزی حدود ۱۶۱ کیلومتر در ساعت بود، جگوار نوع همچنین درزمانی که میانگین سرعت خودروها در جهان، چیزی حدود ۱۶۱ کیلومتر در ساعت بود، جگوار نوع E، توانایی رسیدن به‌سرعت نهایی ۲۴۱ کیلومتر بر ساعت را داشت.

استون مارتین DB۵

در کل، می‌توان خودروهای ساخت شرکت‌های بریتانیایی را خودروهایی جذاب و خوش‌چهره معرفی کرد. مدل DB۵ استون مارتین نیز یک گل سرسبد در بین طراحی‌های شکیل خودرویی این کشور بوده که در سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ به تولید رسید. خودرویی با طراحی خارجی فوق‌العاده جذاب که حتی جیمز باند نیز دریکی از فیلم‌هایش از آن استفاده کرد.

قلب تپنده زیر کاپوت DB۵، یک موتور ۴ لیتری ۶ سیلندر تخت بوده که می‌توانست قدرت عالی ۲۸۲ اسب بخار را تولید کرده و DB۵ و سرنشینان درون آن را به‌سرعت نهایی ۲۳۳ کیلومتر بر ساعت برساند.

لندروور دیفندر

پس از پایان جنگ جهانی دوم، شرکت لندروور، تجربه زیادی را به‌واسطه ساخت خودروهایی در زمان جنگ به دست آورده بود و حالا پس از فرونشستن غبارهای جنگ‌ها جهانی، این شرکت بریتانیایی می‌رفت تا یک خودروی مستحکم و درعین‌حال کاربردی را به تولید برساند. شرکت روور باید خودرویی می‌ساخت تا بتواند درزمینهٔ بازارهای خارجی نیز موفق عمل کرده و با آوردن ارزهای خارجی به داخل بریتانیا، در بازسازی پس از جنگ این کشور نیز سهیم باشد.

درنهایت و با توجه به پیشنهاد یکی از مهندسان این شرکت بانام مائوریس ویلکس، این شرکت خودرویی را تولید کرد که توانست موفقیت بسیار عالی را کسب کرده و این شرکت را دررسیدن به هدفش، موفق کند.

جگوار XJ۲۲۰

خودروی XJ۲۲۰، در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ تولید شد اما داستان اصلی آن از سال ۱۹۸۸ و در موتورشو بیرمنگام بریتانیا شروع شد.XJ۲۲۰ به‌اندازه کافی جذاب و خوب بود تا جگوار بتواند ۱,۵۰۰ دستگاه از آن را با پیش‌پرداخت ۵۰,۰۰۰ پوندی سفارش بگیرد. سپس، این خودرو نیاز به بازمهندسی برای تولید نهایی پیدا کرد و این در هنگامی بود که اقتصاد رو به ضعف می‌رفت و به همین خاطر، افراد زیادی، بیعانه خود را پس گرفتند.

اما جگوار، از دل شکست، سعی در به دست آوردن پیروزی کرده و ۲۷۱ دستگاه XJ۲۲۰ را باقیمتی حدود نیم میلیون دلار به فروش رساند. بالاتر از همه‌ی این‌ها، این خودرو توانست تبدیل به سریع‌ترین خودروی جهان در زمان خود شود که به‌سرعت نهایی ۳۴۱ کیلومتر بر ساعت رسید.

مک لارن F۱

مک لارن F۱، یک ابرخودروی جذاب و قدرتمندی بود که با کمک موتور اصالتاً متعلق به BMW خود، یک وسیله واقعاً پرسرعت در زمان خود محسوب می‌شد. خودرویی که در آن، از عجیب‌ترین مواد موجود در قسمت‌های متفاوت آن استفاده‌شده و باوجود استفاده از موتور حجیم V۱۲، تنها ۱,۱۳۸ کیلوگرم وزن داشت و در اوایل دهه ۹۰ میلادی، می‌توانست به‌سرعت نهایی بسیار عالی و خیره‌کننده ۳۸۶.۲ کیلومتر بر ساعت برسد.

رنج روور

شاید ایده ساخت یک خودروی پرکاربرد و استفاده از سیستم تعلیق قدرتمند در آن و درنهایت، قرار دادن یک موتور ۸ سیلندر در زیر کاپوت، امروزه کمی رایج به نظر برسد؛ اما در دهه ۷۰ میلادی، شرکت بریتانیایی روور، با تولید و عرضه یک شاسی‌بلند، قبل از دیگران، بازی را به‌کلی تغییر داد.

این شرکت در آن سال‌ها مشغول تولید سدان هایی بزرگ، سریع و راحت بود و باید برای ساخت یک شاسی‌بلند، سیستم شاسی و موتور را نیز مطابق آن تولید می‌کرد. نتیجه این کار روور، تولد یک شاسی‌بلند جذاب دو دیفرانسیل لوکس بود که در نوع خود، هیولایی برای جاده‌های آفرود به شمار می‌رفت.

لوتوس الیزه

لوتوس همیشه یک شرکت مهندسی پیشرو بوده و با بازگشت به ده ۹۰ میلادی، این شرکت به یک خودروی جاده‌ای جذاب نیاز داشت. خودروی اسپرت جاده‌ای لوتوس که در سال ۱۹۹۶ پا به جاده گذاشت، یک خودروی فوق‌العاده سبک است که علم روز مهندسی را در خود جای‌داده بود. استفاده از آلومینیوم در سیستم تعلیق و چسب کاری مدرن به‌جای جوشکاری، این امکان را به لوتوس داد تا در پشت پرده، به پیشرفت‌های خود ادامه دهد.

مک لارن P۱

یک ابرخودروی جذاب که این بار با سامانه هیبریدی به نبرد رقیبان رفته است. قلب تپنده P۱، یک موتور ۳.۸ لیتری ۸ سیلندر با توربو دوقلو بوده که باوجوداین حجم نسبتاً کم، می‌تواند قدرت سرسام‌آور ۹۰۴ اسب بخار را با کمک موتور الکتریکی خود تولید کند. تمامی ۳۷۵ دستگاه تولیدشده از P۱، به‌سرعت پیش‌فروش شدند و این خودرو نیز به یکی از برترین‌های قرن بیست و یکم تبدیل شد.