از این رو انتخاب خودرو گام اول و به اعتقاد بسیاری از ماشین بازها مهمترین اتفاق در آغاز یک شخصی سازی حرفه ای خواهد بود. در این میان ماسل های آمریکایی یا همان عضلانی های معروف دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی در صف مقدم هستند مخصوصا اگر قهرمان داستان یک ماستنگ نسل اولی ۱۹۶۸(نسل اول ماستنگ در فاصله سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۳ تولید شد) باشد.

ماستنگ نسل اول

خوب با این توضیحات مشخص می شود که برای امروز با یک ماستنگ کاملا کلاسیک سرو کار داریم؛ تیونر آمریکایی این پروژه طی دو دهه در اندیشه اجرای تغییرات مدنظر خود روی این مدل از فورد بوده است حتی با وجود آنکه بارها فرصت آغاز کار را داشته اما ترجیح داده تا زمانی پروژه را وارد فاز اجرایی کند که تمامی رویاها و ماجراجویی های ذهنی وی  قابلیت تبدیل به واقعیت را داشته باشد.

از همین ابتدا باید بگوئیم این یک ماستنگ کاملا متفاوت است و یک راز غافلگیرکننده را در جان خود حفظ می کند که در ادامه مطلب به تدریج فاش خواهد شد. برای انتخاب رنگ پروژه سختگیری زیادی وجود داشته و بیش از ۵۰ نمونه ترکیب رنگ ارائه شده تا در نهایت به یک آینه اکلیلی با تم طوسی برسیم. زمانی که خودرو زیر تابش مستقیم آفتاب قرار دارد بدنه آن به رنگ گان متال یا همان فلزی که در ساخت اسلحه به کار می رود نزدیک می شود اما در قسمت های کم نورتر حتی می توان طیف هایی از رنگ بنفش را نیز بدان نسبت داد. کد رنگ اختصاصی که برای این ماستنگ به کار رفته یکی از رازهایی است که تنها در پرونده شخصی سازی آن ثبت شده است.


گردش در اطراف بدنه را از نمای جلویی خودرو آغاز می کنیم. اینجا امضا ماستنگ یعنی چراغ های گرد بزرگ حفظ شده اند اما خبری از چراغ های کوچکتری که داخل گریل قرار دارند، نیست و با حذف آنها یک فضای بزرگ تیره بدون هیچگونه لوگویی از ماستنگ پیش روی مخاطب قرار دارد که ظاهری مخوف به خودرو داده است. این یک انتخاب رویایی برای بخش گریل این پروژه محسوب می شود.

اما بزرگترین تغییر نمای جلو را باید مربوط به بامپر(سپر) دانست. برخی ها هنوز هم آن سپر فلزی براق ماستنگ که بسیار هم باریک بود را ترجیح می دهند اما تیونر با حذف این بخش یک بامپر توسعه یافته در ارتفاع را برگزیده که در طرفین چپ و راست نیز دارای کانارد یکپارچه است. خوب کمی بالاتر به درپوش موتور می رسیم که تغییر چندانی نداشته و جذاب ترین بخش مربوط به هود اسکوپ های آن می شود. کاملا مشخص است که در اجرای این پروژه شخصی سازی، تلاش شده تا کیت بدنه آئرو به نحوی اجرا شود که روح کلاسیک خودرو تا حد امکان حفظ شود.

سراغ نمای جانبی خودرو می رویم، جائیکه خط ها و طراحی استاندارد فورد روی درهای ماستنگ آنقدر زیبا و جذاب است که نیاز به هر تغییری را حذف می کند اما تیونر برای ایجاد ظاهری یکپارچه دستگیره ها را از درها حذف کرده است. در این قسمت فلیرها(برجستگی روی لبه بیرونی گلگیرها) مقداری توسعه یافته اند تا به خوبی پذیرای لاستیک های پهن این مدل باشند.

اما از لاستیک ها گفتیم که بد نیست نگاهی به اطلاعات مرتبط با آنها داشته باشیم. برای سیستم ترمز از برند فوق حرفه ایی ویلوود(ترمز دیسکی ۱۴ اینچی با کالیپرهای اختصاصی) استفاده شده است.

رینگ های پره ای مشکی (در اندازه های ۲۰ در ۱۰ برای چرخ عقب و ۱۸ در ۸ برای چرخ جلو) از برند مطرح آوانتگارد نیز بخشی از زیبایی نمای جانبی خودرو را عهده دار هستند. لاستیک های این هیولای خیابانی را نیز از برند قابل اعتماد تویو و از خانواده پروکسس آر۸۸۸آر انتخاب کرده اند (برای چرخ جلو در اندازه ۲۲۵/۴۰ZR۱۸ و برای چرخ عقب۲۸۵/۳۵ZR۲۰ ) که این لاستیک مقاومت بالا و طراحی بسیار خاصی دارد.

جرئیات در نمای جانبی این ماستنگ آنقدر چشم نواز و خاص هستند که همچنان درگیر آن هستیم. اگر به ارتفاع اتاق دقت کرده و به مقایسه آن با نمونه استاندارد بپردازیم؛ مشخص می شود که ستون ها نزدیک به ۷ سانیتمتر کوتاه تر شده اند. این کار نه تنها ظاهری جنگنده به ماستنگ ما داده بلکه حرکت هوا و قوانین آئروداینامیک را نیز بهبود داده است. حالا از بالاترین نقطه خودرو یعنی سقف سراغ نزدیک ترین بخش به زمین یعنی ساید اسکیرت ها می رویم که با حضور خروجی های دوقلو اگزوز در نزدیکی چرخ عقب اوج خلاقیت و تکامل طراحی در نمای جانبی خودرو را به نمایش می گذارد.

حتما تا کنون پروژه های تیونینگ مختلفی را دیده اید که تیونر هر چه در توان داشته خرج نمای جلویی و کناری خودرو کرده و در نهایت پشت خودرو کمترین تغییرات را به خود دیده است؛ دقیقا چیزی شبیه خستگی یا اتمام توان گروه که دیگر ترجیح داده اند تا کار را به نوعی جمع کنند! اما اینجا اصلا درگیر چنین حالتی نخواهیم شد زیرا نمای پشتی این ماستنگ خود به تنهایی یک آموزشگاه طراحی صنعتی محسوب می شود. در این قسمت بهترین ترکیب ممکن از کمینه گرایی مدرن و روح کلاسیک را شاهد هستیم؛ چراغ های میله ای در سه ردیف عمودی مجزا با یک چیدمان کاملا متفاوت و فناورانه در طراحی یکپارچه بامپر به خوبی جای گرفته اند و مقداری بالاتر توسعه درب صندوق عقب و تبدیل آن به یک ترانک هچ زیبا یا بالی یک پارچه با صندوق را مشاهده می کنیم. قطعا استفاده از مرغوب ترین بال های فیبرکربن نیز نمی توانست تا این حد با زبان طراحی پروژه هماهنگ شود.

اما به جذاب ترین بخش پروژه و آن رازی که در ابتدای مطلب بدان اشاره شد، می رسیم! اگر انتظار یک موتور بلوک کوچک  ۸ سیلندر یا نمونه های قدرتمندتر با لوگوی شلبی، همی یا کوروت را دارید، باید بگوئیم که تمامی پیش بینی های شما نادرست است زیرا این ماستنگ یک قلب ایتالیایی دارد! بله برای بخش موتور از نمونه اف ۱۳۶ فراری که یک تپنده ۴.۳ لیتری ۸ سیلندر محسوب می شود، استفاده شده است. این موتور متعلق به فراری اف ۴۳۰ است و البته مازراتی نیز از آن در مدل های مختلف خود استفاده کرده است به همین دلیل موتور مذکور به موتور مازراتی-فراری شهرت دارد.

بلوک های این موتور که لوگوی فراری را نیز روی خود دارد زرد رنگ است و سیستم توربو شارژ دوقلو از برند فوق حرفه ای نلسن ریسینگ نیز داخل محفظه موتور مشاهده می شود. استفاده از سیستم سوخت رسانی سریع وظیفه تامین تغذیه لازم برای این هیولای زرد رنگ را برعهده دارد. البته بخش موتور تغییرات زیادی داشته است که از منیفولد دستکاری شده فراری کالیفرنیا گرفته تا سیستم سوخت رسانی برند حرفه ای هالی را شامل می شود و با این تغییرات خروجی موتور به ۷۰۰ اسب بخار نزدیک شده است.

اما سری هم داخل کابین این جنگنده خیابانی بزنیم. در این قسمت فیبرکربن نقش مهمی برعهده داشته و برای بخش های مانند کنسول مرکزی و حتی کف خودرو نیز استفاده شده است. پدال های حرفه ای فلزی، صندلی های باگتی با کمربند برند قابل احترام شراث ریسینگ از نوع ۴ نقطه ای، خط های زرد، دوخت درشت و ... همه چیز عالی به نظر می رسد. بخش آمپر نیز کاملا جدید است و بیشتر به فراری نزدیک شده تا ماستنگ. روی کیلومتر شمار تا ۱۶۰ مایل برساعت(۲۵۷ کیلومتر برساعت) درجه بندی شده است. یک تبلت آیپد نیز در قسمت میانی صندلی های جلو مشاهده می شود که دسترسی خلاقانه و زیبایی به تنظیمات خودرو ایجاد کرده است. این تبلت در قابی مقاوم و فلزی قرار گرفته؛ طوریکه بخشی از تجهیزات کابین به نظر می رسد تا یک عضو اضافه!

قیمت مشخصی برای این محصول نمی توان پیشنهاد داد زیرا مالک آن یکی از متفاوت ترین خودروهای جهان را در اختیار دارد، خودرویی که قلب ایتالیایی آن در آمریکا می تپد.