اما دراین‌بین، طرح‌هایی نیز بوده‌اند که این برند ایتالیایی نتوانسته آن‌گونه که باید و شاید از کار دربیاورد. طرح‌هایی که با ابرخودروهای برتر این شرکت، فاصله بسیار زیادی دارند.

فراری انزو پیتر سایمون
پیتر سایمون یکی از طراحان نخبه و کاربلد خودرو است که تاکنون توانسته طرح‌های بسیار زیبایی از خودروها را به دنیای واقعی بکشاند؛ اما این طراح در کنار خودروهای زیبایی که طراحی کرده، به سراغ فراری انزو نیز رفته و با بازطراحی آن، یک محصول به‌غایت زشت و بدون اصالت را به واقعیت بدل کرده است.

درواقع هدف آقای سایمون، نشان دادن نسل بعدی فراری انزو بوده که به‌جای آن، یک ساعت در حال ذوب شدن را به تصویر کشیده است. خوشبختانه فراری در هیچ‌یک از طراحی‌های خود سراغ این طرح نیامده و قصدی نیز برای این کار ندارد.

فراری پینین
اگرچه از آلفا رومئو جولیا، در دنیای خودروها، عمدتاً به‌عنوان یک فراری سدان یاد می‌شود، خود شرکت فراری در دهه ۸۰ میلادی ایده‌ای مبنی بر تولید یک سدان ۴ درب که ازنظر ظاهری شبیه استون مارتین لاگوندا و خودروهای مرسدس بنز بود، داشت.

خودرویی سدان با موتور ۱۲ سیلندر ۴.۸ لیتر که به دلیل قرار نداشتن سیاست تولید خودروی سدان توسط فراری، هیچ‌گاه به مرحله تولید نهایی نرسید.

تستا دورو کولانی
البته این خودروی نه‌چندان جذاب، اگرچه برند اسب شاهزاده فراری را بر روی خود یدک می‌کشد اما توسط یک طراح آلمانی به نام لوئیجی کولانی و تنها باهدف شکستن رکورد سرعت، ساخته شد. خودرویی با موتور ۴.۹ لیتری ۱۲ سیلندر و استفاده از سامانه توربوشارژ دوقلو که قدرت بی‌نظیر ۷۴۰ اسب بخار را تولید می‌کرد.

تستا دورو در سال ۱۹۹۱ توانست به رکورد سرعت بی‌نظیر ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. جدای از بحث سرعت و قدرت موتوری این خودرو، طراحی ظاهری آن، در حد و اندازه یک خودروی فراری نبوده و نیست.

فراری ۵۱۲ S برلینتا
بازهم شاهد یک طرح دیگر از خانه‌ی طراحی ایتالیایی یعنی شرکت Pininfarina هستیم که هدفش از طراحی این خودروی عجیب، شکستن زبان طراحی سنتی در اواخر دهه ۶۰ میلادی بوده است. ۵۱۲ S که در سال ۱۹۶۹ و در موتورشو تورین به نمایش گذاشته‌شده بود، نتوانست طبق انتظارات ظاهر شود.

طرحی که طبق تصویر، آن‌قدر زشت و بی‌اصالت طراحی‌شده بود که خوشبختانه برای همیشه در حد همان طرح مفهومی باقی ماند!

فراری ۵۱۲S Modulo
اگر بخواهیم از بعضی از زوایا به این طرح نگاه کنیم، می‌توان گفت که واقعاً شگفت‌انگیز و آینده‌نگرانه طراحی‌شده است. خودرویی با سقف شیشه‌ای، بدنه‌ای با ارتفاع بسیار کم که بیشتر شبیه فضاپیماها طراحی‌شده است تا یک خودروی جاده‌ای.

اما اگر به این طرح بیشتر دقت کنید، متوجه می‌شوید که فقط در نگاه اول جذاب بوده و طرح مربوط به سال ۱۹۷۰ طراحی‌شده توسط پائولو مارتین، همان بهتر که در حد یک طرح مفهومی باقی ماند.