و صادقانه بگویم، این خودرو به نوعی مبهوت‌کننده است. در مورد این خودرو حد وسطی وجود ندارد: یا عاشقش خواهید شد یا از آن متنفر می‌شوید. اما حقیقت این است که «لوچه» چنان بلندپروازانه و نامتعارف است که قضاوت کردن در مورد آن، پیش از درک واقعی آنچه فراری در تلاش برای انجامش بوده، تقریباً ناعادلانه به نظر می‌رسد. شما باید با نگاهی متفاوت به آن بنگرید.

فراری لوچه بر روی یک پلتفرم کاملاً جدید سوار شده است که چهار موتور الکتریکی و تا ۱۰۵۰ اسب بخار قدرت را در خود جای داده است. فراری می‌گوید دینامیک رانندگی آن شبیه هیچ چیز دیگری در بازار نیست. طراحی ظاهری آن نیز کاملاً جدید است و با کمک یک گروه طراحی صنعتی خلق شده است؛ همچنین کابین آن با سطحی از کیفیت به پایان رسیده که ممکن است در دنیای خودرو واقعاً بی‌رقیب باشد.

و شاید مهم‌تر از همه، این یک پروژه محدود (Halo Project) نیست. فراری لوچه یک تولید انبوه معمولی است که در کنار سایر محصولات قرار می‌گیرد؛ ثبت سفارش آن بلافاصله آغاز شده و قیمت آن از ۵۵۰,۰۰۰ یورو (یا با نرخ تبدیل فعلی حدود ۶۴۰,۰۰۰ دلار) شروع می‌شود.

طراحی که نادیده گرفتن آن غیرممکن است
فراری لوچه به طور مشترک توسط مرکز استایل فراری (Centro Stile) در مارانلو و LoveFrom، شرکت طراحی تاسیس شده توسط جانی آیو (مردی که پشت ظاهر نمادین آیفون اصلی بود)، طراحی شده است. اما فراری می‌گوید این فقط یک تمرین برای زیبایی ظاهری نبوده است. مهندسان ابتدا سطوح را بر اساس نیازهای آیرودینامیکی و عملکردی شکل دادند و LoveFrom اساساً بعداً وارد شد تا به اصطلاح خودرو را «آرایش کند».

نتیجه نهایی خودرویی است که ۵۰۱.۹ سانتی‌متر (۱۹۷.۶ اینچ) طول دارد، یعنی تقریباً به اندازه یک تسلا مدل اس. عرض آن ۱۹۹.۸ سانتی‌متر (۷۸.۷ اینچ) و ارتفاع آن حدود ۱۵۴ سانتی‌متر (۶۰.۶ اینچ) است که حدود ۵ سانتی‌متر (۲ اینچ) کوتاه‌تر از مدل پوروسانگوئه (Purosangue) است. این خودرو هیچ شباهتی به رندرهایی که مردم (از جمله خود ما) در اینترنت پخش می‌کردند ندارد. شکل آن دراماتیک، غیرمعمول و بدون شک تفرقه‌برانگیز است.

آیرودینامیک به وضوح اولویت اول بوده است. بدون وجود یک موتور عظیم V۱۲ در جلو، فراری دیگر احساس نمی‌کرد که به تناسبات کلاسیک سوپرکارهای خود وابسته باشد. نتیجه، ضریب درگ (ضریب پسا) فوق‌العاده لغزنده ۰.۲۵۴ cD است که بدون استفاده از سیستم‌های آیرودینامیک فعال (Active Aero) به دست آمده است؛ انتخابی آگاهانه که هدف آن سبک‌تر نگه داشتن خودرو و داشتن ظاهری تمیزتر بوده است.

بخش سرنشینان (Passenger Cell) مشکی‌رنگ، شکلی شبیه به قطره اشک دارد و بدنه آلومینیومی تقریباً مانند یک صدف به دور آن پیچیده شده است. در قسمت جلو، بدنه یک بال بزرگ را تشکیل می‌دهد، در حالی که کاپوت و شیشه جلو در یک سطح بدون وقفه به هم می‌پیوندند. حتی برف‌پاک‌کن‌ها نیز دوباره طراحی و پتنت شده‌اند تا گرداب‌های هوایی کوچکی ایجاد کنند که جریان هوا را مختل نکند.

و بعد نوبت به چرخ‌ها می‌رسد: بزرگترین چرخ‌هایی که تا به حال روی یک فراری تولیدی نصب شده است؛ با اندازه ۲۳ اینچ در جلو و ۲۴ اینچ در عقب. چراغ‌های عقب نیز گرد هستند که در یک فراری مدرن، به طرز غافلگیرکننده‌ای حس تازگی به همراه دارند.

هایلایت‌های واقعی در داخل کابین فراری لوچه هستند
ما قبلاً نگاه‌های کوتاهی به طراحی داخلی انداخته بودیم، اما اینجا جایی است که تأثیر جانی آیو بیش از هر جای دیگری مشهود است. می‌توانید آن را در پرداخت‌های آلومینیومی، جزئیات شیشه‌ای و به خصوص در گرافیک‌ها و انیمیشن‌های روی نمایشگرها مشاهده کنید. به طرز عجیبی، برای راحت‌ترین خودروی تاریخ فراری، در واقع نمایشگرهای زیادی وجود ندارد. سرنشین جلو حتی نمایشگر اختصاصی هم ندارد؛ در عوض، آن‌ها می‌توانند صفحه نمایش مرکزی را به سمت خود بچرخانند.

یکی از بزرگترین تغییرات کاربردی این است که لوچه دارای پنج صندلی واقعی است. از آنجا که هیچ تونل گیربکسی در مرکز خودرو وجود ندارد، نفر پنجم در واقع می‌تواند به راحتی در عقب بنشیند. صندوق عقب نیز با استانداردهای فراری بسیار بزرگ است: ۶۰۰ لیتر (۲۱.۱ فوت مکعب). این تقریباً به اندازه یک شاسی‌بلند کامپکت مدرن است و بیشترین ظرفیت باری است که این شرکت تاکنون ارائه داده است.

اما چشمگیرترین چیز به سادگی کیفیت آن است. هر سطحی برای لمس کردن دلپذیر است. همه چیز زیبا به نظر می‌رسد، حتی بخش‌هایی که در اکثر خودروها به سختی متوجه آن‌ها می‌شوید. توجه به جزئیات در بهترین حالت ممکن، وسواس‌گونه به نظر می‌رسد. صراحتاً، این می‌تواند یکی از بهترین کابین‌هایی باشد که تا به حال در یک خودروی تولیدی مدرن قرار گرفته است.

چهار موتور، عملکرد دیوانه‌وار
هر چرخ موتور الکتریکی اختصاصی خود را دارد که همگی توسط فراری در مارانلو توسعه یافته و ساخته شده‌اند. موتورهای جلو تا ۳۰,۰۰۰ دور در دقیقه (rpm) می‌چرخند، در حالی که موتورهای عقب به ۲۵,۵۰۰ دور در دقیقه می‌رسند. این‌ها موتورهای آهنربای دائم هستند که از برنامه F۸۰ فراری مشتق شده‌اند و با استفاده از فناوری و تخصص فرمول ۱ و مسابقات استقامت (Endurance Racing) ساخته شده‌اند.

موتورهای عقب هر کدام ۳۵۵ کیلووات تولید می‌کنند، در حالی که موتورهای جلو هر کدام ۱۰۵ کیلووات قدرت دارند. اما بخش واقعاً جالب اینجاست که فراری چگونه تمام این قدرت را مدیریت می‌کند. حالت‌های E-Manettino کنترل می‌کنند که خودرو چقدر تهاجمی عمل کند و تحویل گشتاور، رفتار پیشرانه و عملکرد کلی را بسته به حالت انتخابی تغییر می‌دهند:

• حالت Range: قدرت ۳۲۰ کیلووات (۴۳۰ اسب بخار) و دیفرانسیل عقب، با حداکثر سرعت ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت.
• حالت Tour: قدرت ۴۶۰ کیلووات (۶۱۷ اسب بخار) با سیستم چهار چرخ محرک برای استفاده روزمره.
• حالت Performance: قدرت ۷۲۵ کیلووات (۹۸۶ اسب بخار)، سیستم چهار چرخ محرک دائمی و حداکثر سرعت ۳۱۰ کیلومتر بر ساعت.
• حالت Launch Control: تمام ۱۰۵۰ اسب بخار قدرت. فراری ادعای شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر در ۲.۵ ثانیه و ۰ تا ۲۰۰ کیلومتر در ۶.۸ ثانیه را دارد.

اعداد کاملاً مضحک (خیره‌کننده) هستند.

اما یکی از جالب‌ترین ایده‌ها در لوچه در واقع پشت فرمان نهفته است. پدال‌های تعویض دنده، دنده‌ای را عوض نمی‌کنند – چون اصلاً دنده‌ای وجود ندارد. در عوض، فراری از آن‌ها برای کنترل چیزی به نام Torque Shift Engagement (درگیری تعویض گشتاور) استفاده می‌کند.

پدال سمت راست چگونگی تهاجمی بودن تحویل گشتاور را در پنج سطح مختلف تغییر می‌دهد. پدال سمت چپ شدت ترمز بازیاب (Regenerative Braking) را، باز هم در پنج سطح، تنظیم می‌کند. بنابراین هنگام ورود به پیچ، می‌توانید تنظیم کنید که خودرو از چه مقدار گشتاور منفی استفاده کند، در حالی که در خروج از پیچ، می‌توانید تحویل قدرت را بر اساس چسبندگی و شکل پیچ سفارشی‌سازی کنید.

فراری اصرار دارد که این یک ترفند تبلیغاتی برای «گیربکس شبیه‌سازی‌شده مصنوعی» نیست. قرار است این راهی کاملاً جدید برای تعامل با یک خودروی برقی عملکردی باشد.

تکنولوژی باتری ساخته شده برای آینده
پک باتری ۸۰۰ ولتی در مارانلو طراحی و مونتاژ شده است و در واقع یک بخش ساختاری از شاسی است. قرارگیری آن مرکز ثقل را در مقایسه با پوروسانگوئه تقریباً ۹.۴ سانتی‌متر (۳.۷ اینچ) کاهش می‌دهد. فراری می‌گوید این اثر باعث می‌شود رانندگی با خودرو حسی مانند رانندگی با خودرویی داشته باشد که ۴۰۰ کیلوگرم (۸۸۲ پوند) سبک‌تر است.

موتورهای مستقل همچنین سیستم توزیع گشتاور (Torque Vectoring) پیشرفته را امکان‌پذیر می‌کنند و خودرو به سیستم فرمان‌پذیری چرخ‌های عقب نیز مجهز است. مهندسان فراری ادعا می‌کنند که هندلینگ خودرو با وجود اندازه بزرگ لوچه، به طرز شگفت‌آوری به مدل ۲۹۶ GTB نزدیک است.

ماژول‌های باتری با همکاری شرکت کره‌ای SK On توسعه یافته‌اند و فراری گارانتی هشت‌ساله و بدون محدودیت کیلومتر برای قوای محرکه ارائه می‌دهد. جالب اینجاست که معماری باتری از هم‌اکنون برای پشتیبانی از سلول‌های نسل آینده که هنوز به صورت تجاری وجود ندارند، طراحی شده است. فراری به وضوح می‌خواهد این خودرو از نظر تکنولوژیک به خوبی پیر شود (ماندگار بماند).

شارژ سریع با حداکثر ۳۵۰ کیلووات انجام می‌شود که فراری می‌گوید برای اکثر مالکان بیش از حد کافی است، به خصوص که بسیاری در خانه شارژ خواهند کرد.
br /> بله، صدا هم دارد
فراری همچنین به مسئله‌ای که همه انتظار داشتند پاسخ داد: یک فراری برقی باید چه صدایی داشته باشد؟

به جای استفاده از صداهای مصنوعی موتور یا صداهای ضبط شده، این خودرو از یک شتاب‌سنج برای ضبط ارتعاشات واقعی موتورهای الکتریکی و شاسی عقب استفاده می‌کند. یک الگوریتم، فرکانس‌های ناخوشایند را فیلتر کرده و تنها صداهای «موزیکال» را تقویت می‌کند. این اثر هم در داخل و هم در خارج از خودرو شنیده می‌شود.

برخی از حالت‌های رانندگی شامل تولید صدا هستند و برخی دیگر نه؛ و اگر بخواهید، می‌توانید آن را به طور کامل خاموش کنید. فراری اساساً تصمیم گرفته است که به رانندگان اجازه دهد خودشان انتخاب کنند.