کیا این روزها با خودروهایی مثل تلوراید و مدل‌های الکتریکی همچون EV۶ و EV۹، به شرکت موفقی تبدیل شده است ولی این خودروساز کره‌ای تاریخچه‌ای طولانی دارد که به نیم قرن پیش بازمی‌گردد. کیا در حالی امسال پنجاهمین سالگرد تأسیس خود را جشن می‌گیرد که شاید هیچ‌کس خارج از کره جنوبی خبر از این پیشینهٔ طولانی نداشته باشد.

از دوچرخه تا خودروی اقتصادی
پیشینهٔ کیا به سال ۱۹۴۴ و شرکت صنعتی کیونگ‌سونگ بازمی‌گردد. این شرکت که ابتدا به ساخت قطعات دوچرخه و سپس خود دوچرخه می‌پرداخت، در سال ۱۹۵۲ به شرکت صنایع کیا تغییر نام داد. پس از جنگ کره و تجزیهٔ این کشور بعد از جنگ جهانی دوم، زندگی اکثر کره‌ای‌ها بسیار دشوار شد و دوچرخه اولین گام برای حرکت دوبارهٔ این کشور محسوب می‌شد. فصل بعدی داستان کره جنوبی بسیار شبیه داستان بازسازی ژاپن پس از جنگ جهان دوم بود. با سرازیر شدن کمک‌های آمریکا به این کشور، تولید موتورسیکلت‌ها و پیکاپ‌های سه‌چرخ در کره آغاز شد. در این دوران، کیا به‌صورت تحت لیسانس اقدام به تولید موتورسیکلت‌های هوندا و وانت‌های سه‌چرخ مزدا مثل T۶۰۰ می‌کرد.

کیا T۶۰۰

این وانت‌های سه‌چرخ که در کشورمان هم عرضه شدند، آن‌قدر در گذراندن کره از روزهای سخت نقش داشتند که دولت کره در سال ۲۰۰۸ رسماً آن‌ها را به‌عنوان دارایی فرهنگی به ثبت رساند. در سال ۱۹۷۴ نیز فصل جدید داستان زندگی کیا با کمک مزدا آغاز شد. در این سال، شرکت کره‌ای اولین خودروی سواری خود را با نام بریسا معرفی کرد که بر اساس مزدا فامیلیا ساخته شده بود. این دو خودرو به‌جز تفاوت‌های جزئی در طراحی بیرونی، تقریباً باهم یکسان بودند ولی بریسا آغازگر دوران خودروسازی کره بود زیرا هیوندای پونی به‌عنوان اولین خودروی تولید انبوه کره‌ای یک سال بعد از این معرفی شد. بریسا هرچند از ابتدا توسط کیا طراحی و توسعه پیدا نکرده بود ولی ۹۰ درصد از قطعات آن در خود کره ساخته می‌شد.

بریسا ابتدا با یک پیشرانهٔ ۱۰۰۰ سی‌سی با حدود ۶۰ اسب بخار قدرت و یک گیربکس چهار سرعتهٔ دستی تولید می‌شد. این خودرو هرچند مشخصات هیجان‌انگیزی نداشت ولی برای کشوری که تازه در حال ایستادن روی پاهای خود بود، گزینهٔ بسیار مناسبی به‌حساب می‌آمد. همچنین زمانی که در دههٔ ۷۰ بحران‌های سوخت رخ داد، بریسا به دلیل مصرف سوخت پایین، محبوبیت زیادی پیدا کرد.

ورود به بازار آمریکا
در سال ۱۹۷۹، در بحبوحهٔ تظاهرات ضد دولتی در کره، رئیس‌جمهور این کشور «پارک چونگ هی» پس از نزدیک به دو دهه حکومت، ترور شد. بلافاصله پس‌ازاین اتفاق، یک کودتای نظامی توسط ژنرال «چون دو هوان» شکل گرفت. یکی از نخستین اقدامات ژنرال چون، تحکیم صنعت خودروسازی کره بود و به همین دلیل، کیا را به توقف تولید خودروهای سواری در سال ۱۹۸۱ مجبور کرد. این شرکت حالا فقط مجاز به تولید کامیون‌های سبک بود و این وضعیت تا اواسط دههٔ ۸۰ ادامه داشت تا اینکه در سال ۱۹۸۷ انتخابات ریاست جمهوری دموکراتیک در کره برگزار شد و سرانجام کیا در اواخر دههٔ ۸۰ با ساخت مدل‌هایی بر اساس خودروهای مزدا، دوباره تولید خودروهای سواری را از سر گرفت. در سال ۱۹۹۳ نیز این شرکت با افتتاح چهار نمایندگی، وارد بازار آمریکا شد. کیا و هیوندای در سال ۱۹۹۸ به هم پیوستند و کیا در سال ۲۰۰۵ پنج میلیونمین خودروی خود را صادر کرد. این فرایند ابتدا با صادرات بریسا به کشورهایی مثل یونان و کلمبیا آغاز شده بود.

توجه به میراث گذشته
سال گذشته کیا بیش از سه میلیون خودرو در سراسر جهان به فروش رساند ولی این شرکت هیچ‌گاه فراموش نخواهد کرد که این موفقیت با بریسا کوچولو آغاز شد. خودروی مردمی سخت‌کوشی که بسیاری از کره‌ای‌ها را ماشین‌دار کرد و چیزی شبیه پیکان برای ما ایرانی‌ها بود. بریسا به‌نوعی یک نماد فرهنگی برای کره محسوب می‌شود و در دههٔ ۷۰ و اوایل دههٔ ۸۰، در خیابان‌های سئول فراوان دیده می‌شد. این خودرو همچنین در سال ۲۰۱۷ با حضور در فیلمی بنام «یک راننده تاکسی» که نامزد کره جنوبی در نوزدهمین دوره جوایز اسکار بود، شهرت بیشتری پیدا کرد. حال کیا برای نشان دادن میراث برند خود، یک نمونه از بریسا را بازسازی کرده و در کنار وانت سه‌چرخ T۶۰۰ در قلب سئول به نمایش درآورده است.