آخرین باری که یک رنو ۵ را مشاهده کردید، احتمالا به سال‌های دور باز می‌گردد و اکثر مردم از این موضوع که این خودرو چه تاثیری روی خودروهای نسل بعد گذاشت، غافل هستند. در این جستار به بررسی جزییات طراحی کوچولوی فرانسوی می‌رویم. زمانی که شعار «هرچه بزرگتر، بهتر» رایج بود، این کوچولوی دوست داشتنی تاثیر عمیقی در صنعت خودروسازی ایفا کرد.

طراحی میشل بوئه برای این فلفل فرانسوی از خیلی جهات قابل توجه بود، اما در حال حاضر فقط به بررسی جزییات می‌پردازیم. رنو ۵ یکی از اولین خودروهایی بود که از سپرهای پلاستیکی استفاده می‌کرد (پونتیاک Endura پیش از رنو بود). البته جنس سپرها نیستند که از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند بلکه نکته‌ی قابل توجه طراحی سپرها است، به گونه‌ای که در جلو به پایین کشیده شده و چرخ‌های جلو را می‌پوشاند و در عقب نیز در ادامه‌ی چرخ‌های عقب کشیده شده است. در عکس‌ها این مورد به وضوح مشخص است. در دهه‌ی ۷۰ میلادی خودروها این گونه ساخته نمی‌شدند، به طور مثال به عکس فولکس واگن پولو تولید شده در سال ۱۹۷۲ توجه کنید. نحوه‌ی طراحی سپرها در رنو۵ هیچ شباهتی به خودروهای زمان خود ندارد. در آن سال‌ها معمولا سپرهای فلزی و به شکل مستطیل روی خودروها قرار می‌گرفت و تا سال ۱۹۸۰ این شکل از سپرها رایج بود.

این روند تا سال ۱۹۹۰ ادامه داشت و از آن زمان اوضاع تغییر کرد و این تغییرات بیشتر و بیشتر به سمت رنو ۵ بود. در دهه‌ی ۹۰ تقریبا هراتومبیلی از این روش استفاده می‌کرد و سپرهای پلاستیکی و همرنگ بدنه در جلو و عقب خودرو، کم کم جایگاه سپرهای فلزی را از آن خود کردند. امروزه همه‌ی خودروها مثل این بی ام و از نوآوری رنو۵ استفاده می‌کنند و این امر فقط محدود به خودروهای اقتصادی و ارزان قیمت نمی‌شود. کوچولوی فرانسوی اولین خودرویی بود که از این ایده‌ی هوشمندانه بهره برد و امروزه این امر تبدیل به یک استاندارد شده است.

رنو ۵ در عین کوچکی و ریزنقشی، تحولی عظیم و در عین آرام ایجاد کرد، خودرویی که باید لحظاتی به احترامش درنگ کرد و از تاثیرش در این صنعت پرفراز و نشیب، غافل نماند.