تویوتا لندکروزر در سال ۱۹۵۱ به عنوان یک خودروی چند منظوره برای ارتش و پلیس ژاپن معرفی شد. در آن زمنان لندکروزر خودرویی ساده بود که تخصص آن پیمودن مسیرهای بیراهه و صعب العبور بود. تویوتا در زمان درگیری کره شمالی و جنوبی موفق شد که لندکروزر را اصلاح کند و صادرات این خودرو از آن زمان به بازارهای جهانی آغاز شد.

زمانی که تویوتا لندکروزر BJ را معرفی کرد، سعی کرد تا برای موفقیت آن داستانی حماسی خلق کند و برای رسیدن به چنین موفقیتی داستان صعود سامورایی‌های افسانه‌ای به کوه Atago را تکرار کرد و پس از فتح شش ایستگاه برای صعود، به قله کوه فوجی ژاپن رسید. این عملکرد فوق العاده به لنکروزر کمک کرد که جیپ‌های آمریکایی تولید شده توسط میتسوبیشی که برای ارتش ژاپن تولید شده بود، کم کم فراموش شوند و لندکروزر جای خالی آنها را به تدریج در ژاپن پر کرد.

پس از موفقیت نسل اول لندکروزر، تویوتا دومین نسل آن را با نام سری ۲۰ رونمایی کرد. این نسل دوم به لطف به‌روزرسانی‌هایی که به خود دیده بود به مراتب راحتی بیشتری نسبت به نسل قبل داشت و برای استفاده در کارهای عمرانی و مصارف غیر نظامی نیز مناسب شده بود. اما سواری نسل قبل به قدری خشک بود که گویی سرنشین بر زین اسب سوار شده است! نسل دوم لندکروزر ضمن دارابودن راحتی بیشتر نسبت به نسل اول، همان ماندگاری و دوام بالای نسل اول را نیز به ارث برده بود.

به لطف استقابل زیاد از لندکروزر در سال ۱۹۵۷، تویوتا صادرات این خودرو را به بازارهای مختلف جهانی آغاز کرد. به جرات می‌توان گفت که در آن سال‌ها لندکروزر اولین محصولی از تویوتا بود که به بسیاری از کشورها صادر شد و در سال ۱۹۵۷ سهم ۳۸.۲ درصد کل خودروهای صادر شده از ژاپن را به خود اختصاص داده بود.

طی این ۶۸ سال حضور در بازارهای جهانی، لندکروزر بیش از ۱۴ مدل تولیدی مختلف را به خود دیده است. امروزه لندکروز یک اسیووی بزرگ و راحت بوده و همچنان در ماندگاری بالا و توانایی بی نظیر در پیمودن مسیرهای بیراهه شهرت دارد. البته که تمرکز تویوتا در توسعه لندکروزر امروزی، سواری راحت و کابین لوکس آن است و قدرت بیراهه نوردی آن در اولویت دوم قرار دارد، اما همچنان نشان دهنده مهندسی دقیق و به نسبت بی نقص تویوتا در طراحی خودرو است.