هدف این خودرو بازار ون‌های تجاری سبک است نه عموم مردم و کابین بسیار ساده آن دقیقاً همین موضوع را نشان می‌دهد. در اینجا یک صفحه آمپر ساده با یک سرعت‌سنج بسیار بزرگ و نمایشگر دیجیتالی کوچکی در زیر آن به چشم می‌خورد. داشبورد حتی از این هم ساده‌تر است و هیچ نمایشگری برای سیستم اطلاعاتی-سرگرمی در آن وجود ندارد. در اینجا حتی سیستم صوتی هم به‌صورت استاندارد ارائه نمی‌شود اما در عوض یک نگه‌دارنده موبایل در کنار غربیلک فرمان تعبیه شده که برای کارگران می‌تواند مفید باشد!

کنترل‌های سیستم تهویه پروباکس هم ساده بوده و استفاده از آن‌ها آسان است. در این بخش دو صفحه کنترل دایره‌ای شکل برای دما و تنظیمات فن وجود دارد و یک نمایشگر نارنجی‌رنگ کوچک هم تنظیمات سیستم را نشان می‌دهد. پروباکس در حال حاضر با یک پیشرانه ۱.۳ لیتری چهار سیلندر با ۹۴ اسب بخار قدرت، یک ۱.۵ لیتری چهار سیلندر با ۱۰۷ اسب بخار قدرت و یک ۱.۵ لیتری هیبریدی ارائه می‌شود. انتقال نیروی همه موتورها به چرخ‌های جلو از طریق یک گیربکس CVT انجام می‌گیرد اما امکان سفارش سامانه چهارچرخ محرک هم وجود دارد.

تویوتا همچنین به‌تازگی یک تیپ جدید بنام GX را به خانواده پروباکس اضافه کرده که از تجهیزاتی مثل پنجره‌های برقی جلو، آینه‌های تاشو برقی، خروجی برق ۱۰۰ ولتی و شیشه‌های دودی بهره می‌برد. همچنین کسانی که خواهان ظاهر اسپرتی هستند نیز می‌توانند نسخه TRD را انتخاب کنند که به اسپلیتر جلو، چراغ‌های شفاف و رینگ‌های ۱۴ اینچی متفاوتی مجهز است.

با توجه به سادکی پروباکس، قیمت پایین آن نباید عجیب باشد. قیمت این خودرو در ژاپن از ۱.۴۹ میلیون ین معادل ۱۳ هزار دلار آغاز می‌شود و نهایتاً به ۲.۰۱ میلیون ین معادل ۱۷,۶۰۰ دلار می‌رسد. تیپ جدید GX هم با قیمت ۱.۷۹ میلیون ین معادل ۱۵,۶۷۰ دلار در میانه خانواده پروباکس قرار می‌گیرد.