ماترا سیمکا رانچو

رانچو که توسط گروه مهندسی فرانسوی ماترا با همکاری شرکت خودروسازی فرانسوی سیمکا ساخته شد، در سال ۱۹۷۷ به‌عنوان رقیب مستقیم رنجروور به بازار آمد. رانچو بر اساس نسخه پیکاپ از خودروی کوچک سیمکا ۱۱۰۰ ساخته شده بود. برای ساخت این ماشین مهندسان به‌سادگی به طول شاسی سیمکا اضافه کرده و بدنه جدیدی را به آن اضافه کردند که از ترکیبی از فایبرگلاس و پلی‌استر ساخته شده بود. هرچند رانچو ارتفاع زیادی از سطح زمین داشت اما از سامانه چهارچرخ محرک بی‌بهره بود. البته این کراس‌اوور فرانسوی با همان انتقال قدرت دیفرانسیل جلو هم در سفرهای تفریحی خارج از شهر خوب عمل می‌کرد. زیر کاپوت رانچو هم یک پیشرانه ۱.۴ لیتری چهار سیلندر با تنها ۸۰ اسب بخار قدرت قرار گرفته بود.

گاز M۷۲

خودروهای ساخت شوروی اغلب بسیار وحشتناک بودند اما نمونه‌های جالبی هم بین آن‌ها پیدا می‌شود مثل همین گاز M۷۲ که بر اساس گاز M۲۰ ساخته شده و در سال ۱۹۵۵ معرفی شد. این خودرو که یک سدان چهاردر بود، اولین خودروی شاسی یکپارچه چهارچرخ محرک تولید انبوه دنیا محسوب می‌شود. بدنه M۷۲ نسبت به M۲۰ معمولی تقویت شده بود اما مهندسان شوروی شاسی و گیربکس آن‌را از خودروی نظامی آفرود گاز ۶۹ قرض گرفته بودند. M۷۲ تنها ۵۵ اسب بخار قدرت داشت اما وظیفه خود را به‌خوبی انجام می‌داد. از این خودرو مجموعاً ۴۶۷۷ دستگاه ساخته شد و تولید آن در سال ۱۹۵۸ خاتمه یافت.

جیپ جیپستر

پس از موفقیت جیپ ویلیز در جنگ جهانی دوم، شرکت ویلیز اوورلند معتقد بود حالا زمان ایده‌آلی برای گسترش این فرمول برنده است. هرچند در آن زمان نسخه غیرنظامی جیپ با نام CJ ساخته شد اما سازنده متوجه شکافی در بازار شد که به خودروی کمی راحت‌تری نیاز داشت. این خودرو که جیپستر نام گرفت، هرچند بر اساس همان پلت‌فرم CJ ساخته شد اما طراحی ساده‌تر و شهری‌تری داشت. جیپستر که با کد VJ هم شناخته می‌شد، تا سال ۱۹۵۰ روی خط تولید ماند و مجموعاً نزدیک به ۲۰ هزار دستگاه از آن ساخته شد.

لادا نیوا

لادا نیوا توسط خودروساز اهل شوروی بنام آوتوواز طراحی و ساخته شد. این خودرو برای زمان خود کاملاً پیشرو و مترقی بود زیرا این نخستین خودروی آفرود تولیدی محسوب می‌شد که در آن از ساختار یکپارچه و سیستم تعلیق جلوی مستقل استفاده شده بود. همچنین نیوا صرفاً در شوروی باقی نماند بلکه به ایسلند، اتریش، اروگوئه و حتی بریتانیا هم صادر می‌شد. هرچند تولید این ماشین در سال ۱۹۷۷ آغاز شد اما همچنان ادامه دارد. لادا نیوا را می‌توان به‌عنوان جد همه کراس‌اوورهای کامپکت چهارچرخ محرک امروزی در نظر گرفت.

جیپ واگنییر

جیپ واگنییر در سال ۱۹۶۳ به بازار آمد و اولین خودروی ۴×۴ لوکس محسوب می‌شد. هرچند واگنییر بعداً به یک شاسی‌‌بلند تمام‌عیار تبدیل شد اما اوایل واقعاً ظاهری کراس‌اوور مانند داشت. این خودرو باوجوداینکه از شاسی مستقل پیکاپ استفاده می‌کرد اما شکل بدنه آن استیشن مانند بود و به همین دلیل بیشتر آمریکایی‌ها آن‌را یک استیشن با اسکلت یک پیکاپ می‌دانستند. البته شرکت کایزر که آن زمان مالک جیپ بود می‌دانست آمریکایی‌های شهرنشین علاقه‌ای به سواری خشک یک پیکاپ ندارند و به همین دلیل واگنییر مثل خودروهای سواری به تعلیق جلوی مستقل مجهز شده بود.

AMC ایگل

هرچند سوبارو مدل اوت‌بک خود را اولین کراس استیشن دنیا می‌داند اما درواقع این عنوان متعلق به AMC ایگل است. این خودرو که در سال ۱۹۷۹ به بازار آمد، بر اساس خودروی کامپکت کنکورد ساخته شده بود اما به سامانه چهارچرخ محرک هم مجهز بود. ایگل از شاسی‌بلندهایی مثل واگنییر که تشنه بنزین بودند کم‌مصرف‌تر بود و به لطف تعلیق مستقل جلو، سواری آن شبیه به خودروهای سواری معمولی بود. هرچند ایگل برای آفرود جدی ساخته نشده بود اما توانایی حرکت در مسیرهایی که سدان‌ها را دچار مشکل می‌کرد مثل گل‌ولای، برف و شن را داشت.

تویوتا رافور

نسل اول رافور که در سال ۱۹۹۴ معرفی شد، هرچند پلت‌فرم منحصربه‌فردی داشت اما برخی قسمت‌های آن‌را از معماری کرولا قرض گرفته بود. این موضوع نه‌تنها به کاهش هزینه‌ها کمک کرد بلکه رافور را تا حدودی به خودروهای سواری شبیه ساخته بود. این خودرو که رسماً آغازگر راه کراس‌اوورهای امروزی بود، به‌صورت دیفرانسیل جلو یا چهارچرخ محرک در نسخه‌های سه‌در، پنج‌در و سه‌در کابریولت تولید می‌شد.